Tytuł Strony

Amaretto jest najbardziej znanym wśród likierów migdałowych. Nazwa opiera się włoskie słowo gorzki, co jednak nie ma wiele wspólnego ze smakiem tego wybornego likieru. Według przekazywanych historii tajemną recepturę zdradziła włoskiemu malarzowi, przyjacielowi Leonarda da Vinci, Bernardinowi Luiniemu właścicielka zajazdu, którą ów malarz uwiecznił jako Matkę Boską na fresku „Adoration of the Magi” w Saronno. Trunek ten będący protoplastą dzisiejszego Amaretto składał się z pewnej odmiany bandy z winogron oraz poddanych maceracji pestek morelowych z silnym zapachem migdałowym.

Amaretto powstaje poprzez zalanie spirytusem z winogron ekstraktu z migdałów, pogniecionych pestek morelowych, owoców oraz siedemnastu specjalnie dobranych ziół. Wyprodukowaną w ten sposób mieszankę dosładza się syropem cukrowym i zabarwia na ciemnobrązowy kolor. Ten doskonały migdałowy likier sprzedawany jest w prostokątnej butelce z dużą kwadratową, ekskluzywną zakrętką i z etykietą przypominającą stary, rozwinięty dokument. Zawiera w sobie 28% obj. alkoholu, w smaku przypomina słodki marcepan, który ustępuje delikatnemu posmakowi owoców, ziół i przypraw, wzbogacony jednocześnie przez bukiet palonego migdała. Najbardziej znanym i cenionym gatunkiem amaretto jest włoska marka Disaronno Amaretto, produkowana przez firmę Illva, aczkolwiek istnieją też inne likiery, które mogą się szczycić tą, kojarzącą się z szlachetnym smakiem, nazwą.

Czarujący słodki smak oraz cudowny aromat kwalifikuje amaretto do alkoholi, które spożywa się w czystej postaci, delikatnie schłodzony. Likier wlany do szklaneczki z pokruszonym lądem, jest rewelacyjnym, orzeźwiającym pomysłem na upalne dni. Można również do szklanki pełnej lodu nalać identyczną ilość likieru i czystej wódki. W kuchni są idealnym partnerem ciast i tortów. Można go spokojnie stosować jako dodatek do syropu do sałatek, jako polewę do deserów czekoladowych, lodów czy bitej śmietany. Ceny amaretto zaczynają się już od 30 złoty.

Przemysław Ozga