KulturaArchitektura
Barok, oszołomienie zmysłów | 20.04.2011
Czy kościół może wzbudzić wiarę w człowieku? Barokowi architekci wierzyli, że tak. Zaskakiwali odbiorcę nie tylko ilością dekoracji i złoceń, ale wciągali do gry z przestrzenią budynku.
Barok jawi ci się z kościołem wypełnionym figurami pulchnych aniołków i ołtarzami kapiącym z od złota. Zapomnij na chwilę o stereotypach i daj się uwieść. Zaskoczyć. Zdekoncentrować i całkowicie olśnić, bo to właśnie na celu miały barokowe wnętrza, które obfitują w użycie drogich materiałów marmuru, złoceń i malowideł, nie zapominajmy o szczegółach, które tworzą malowane stiuki i trójwymiarowe rzeźby. Ale czy wiesz, że cały ten przepych powstał w odpowiedzi na reformację, miał zachwycać ludzi i przez swoje piękno zatrzymać w katolicyzmie.
Jeśli myślisz, że to już wszystko, weź głęboki oddech, najlepsze dopiero przed Tobą. Czas na iluzjonistyczne gry. Jeśli nie wierzysz odwiedź kościół San Ignazio, możesz się nieźle zadziwić ilością bodźców, od których twoje zmysły zostaną przyćmione. Wszechobecna dekoracja, posągi, monumentalne klatki schodowe, spiralne kolumny, a co najbardziej szokujące: cofające się ściany, oraz znikające sklepienia.
Geneza baroku, jako stylu architektonicznego, wiąże się ze znużeniem prostotą renesansu i poszukiwaniem nowych form wyrazu. Barokowe cuda powstałe od końca XVI wieku we Włoszech, po wiek XVIII znajdziesz Francji i Europie Środkowej. Osobiście perły tego stylu uznaję się Kościoły jezuicki - Il Gesù, kościół s. Andrea al Quadrinale, kolumnady- Plac św. Piotra w Rzymie. Surowszą wersję baroku prezentuje angielska katedra św. Pawła w Londynie. Zachwyć się barokiem.
Wiesz zapewne, że barok to nie tylko kościoły. Ten bogaty, majestatyczny styl spodobał się oczywiście... władcom, którzy chętnie podnosili rangę swojej władzy wznosząc pałace. Tajemnice barokowych reprezentatywne wnętrza, skrywały dość powściągliwe architektoniczne zdobienia fasad. Umiarkowanie tym bardziej to wzmagało podziw i piękno, roztaczając wokół monarchów aurę tajemniczości. Od oczu ciekawskich oddzielały ich piękne ogrody.
Aleksandra Kolenda
