Tytuł Strony

Już samo słowo „chór” przywodzi na myśl pieśni religijne, kościół, starszych ludzi. Niektórym kojarzy się jedynie z Poznańskimi Słowikami, niektórym z Piotrem Rubikiem.

Czym tak naprawdę jest chór? Czy to zajęcie archaiczne, nudne i jedynie dla zainteresowanych muzyką poważną?

Każda szanująca się uczelnia wyższa w Polsce ma swój własny chór. Wówczas wszystkie uroczystości – czy to inauguracje, czy rozdania dyplomów, są uświetniane przez śpiew chóralny. Nadal brzmi nudno? Jednakże na skład takiego chóru wchodzą zwykli studenci – amatorzy, którzy niekiedy swoją przygodę ze śpiewem dopiero zaczynają. Chóry istnieją na Uniwersytetach, ale i na każdej Politechnice. Oprócz regularnych spotkań na próbach i koncertach, chóry uczestniczą w wielu konkursach, festiwalach chóralnych, nie tylko lokalnych, ale też zagranicznych. Czyli jest to świetna okazja do zwiedzenia świata za darmo.

Jeśli marzysz o karierze solowej, ale brak Ci dowagi, to warto wstąpić właśnie do chóru. Liczne występy na scenie uczą odwagi scenicznej, z czasem radzenia sobie z tremą. Mają wpływ na poczucie odpowiedzialności grupowej, rozwijają komunikatywność. Regularne próby uczą organizacji czasu, mają wpływ na wrażliwość muzyczną chórzystów.

Oczywiście, jak każde koło zainteresowań, spotkania na próbach są okazją do zawarcia wielu przyjaźni, są miejscem, w których spotykają się ludzie o wspólnych pasjach, co sprzyja rodzeniu się większych uczuć. Niektóre chóry w swojej historii mogą się pochwalić „chóralnymi małżeństwami”. To na chórze można spotkać osoby, które chcą wspólnie coś osiągnąć, występować na scenie, przeżyć emocje związane z rywalizacją z innymi chórami, a w końcu poczuć smak zwycięstwa. Są to ludzie wyjątkowi, którzy nie lubią się nudzić, lecz czasem ciężko ćwiczyć, by coś osiągnąć, ale i świetnie się bawić w gronie znajomych o tych samych zainteresowaniach.

Bo przecież po bardzo ciężkiej próbie zawsze można wyskoczyć wspólnie na piwko.

Sylwia J. Sztukowska