Tytuł Strony

Od czasu kiedy w 1990 roku korporacja Adobe Systems wydała pierwszą wersję Photoshopa, program ten jest stale ulepszany i ma coraz większy wpływ na świat papierowej i cyfrowej reklamy. Komputerowe poprawki stoją za większością pięknych twarzy i ciał, które otaczają nas na billboardach, okładkach magazynów i katalogach ubrań.

Oko zwykłego obserwatora na ogół nie wychwytuje dość subtelnych zmian w zdjęciach i grafikach, ale można się wyćwiczyć w dostrzeganiu cyfrowych modyfikacji. Czasem sprawia to, że dostrzegamy katastrofalne błędy, jakie popełniają graficy komputerowi.

Mimo że oprogramowanie graficzne ma spektakularne, niewyobrażalne wręcz możliwości – a może właśnie dlatego? – graficy często ich nadużywają. Przemysł reklamowy wymaga obrazów, które reprezentują bardzo stereotypowy obraz wręcz nieludzkiego piękna: gładkie, symetryczne twarze, długie, szczupłe kończyny, jasna, nieskazitelna skóra, u kobiet – wąskie talie, u mężczyzn – bezwłosa skóra i wspaniała muskulatura. Nie każdy model czy modelka prezentuje się jak ten ideał, więc zdjęcia się „podrasowuje”, a jeśli ktoś przy tym nie będzie uważał albo przesadzi, pojawiają się przeinaczenia w rodzaju brakujących kończyn albo kości…

Strasznym przykładem jest nowa okładka „Maxima” z kanadyjską piosenkarką Avril Lavigne. Po interwencji grafika komputerowego jej talia pojawia się zaraz pod linią biustu i brakuje jej części prawej ręki i łokcia. Kalectwo nie ominęło także bohaterów serialu Mad Men: na okładce „Rolling Stone” Jonowi Hammowi brakuje nogi i jest on wyraźnie inaczej oświetlony niż towarzyszące mu panie, posągowej Christinie Hendricks zwężono talię i ucięto stopę, January Jones ma dziwnie kanciastą nogę, a Elizabeth Moss ma zupełnie inną figurę niż zwykle. Zupełnie jawną i bardzo krzywdzącą fotomanipulacją jest też okładka „W”, gdzie do twarzy 47-letniej Demi Moore doklejono ciało 26-letniej polskiej modelki Anji Rubik…

W obliczu takich manipulacji warto sobie zadać pytanie: czy można wierzyć jakiemukolwiek medium cyfrowemu? I dlaczego media te, prezentując atrakcyjnych, zadbanych ludzi, czują potrzebę zmieniania ich w pościgu za jakimś nieosiągalnym ideałem?

Anna Dąbkowska