Tytuł Strony

Dzieciństwo to ten najpiękniejszy okres naszego życia .Być dzieckiem oznacza życie pełne wolności, beztroski , a zarazem niewinności. Od lat mego dzieciństwa minęło już tyle tal. Dlaczego jest tak , że będąc dzieckiem zakodowało się w naszej głowie tak wiele wspomnień?

Będąc dorosłą osoba jestem pewna, że pięknie byłoby przeżyć niektóre sytuacje po raz kolejny

Z okresu mojego dzieciństwa pamiętam szczęśliwą mamę i radość mojego taty. Od zawsze tłumaczyli mi , że musze być optymistką . Ta rada zostanie we mnie do końca życia . Dziś wiem, ze nie zawsze jest tak , jak sobie wymarzyłam. Życie jest swego rodzaju lekcją , z której zostaniemy rozliczeni .

Pierwszy raz powiedział mamie jak bardzo ją kocham zaraz po tym, jak się obudziłam po operacji na migdały. To jest dopiero przeżycie dla pięcioletniej dziewczynki. Wtedy chyba zrozumiałam jak to jest mieć kochanych rodziców . Takie poczucie, że człowiek nie jest sam. Wracając ze szpitala mama powiedziała mi ,że zdrowie jest w życiu najważniejsze . Jej siostra bowiem zmarła po ciężkich powikłaniach po grypie. Nawet nie poszła do lekarza. „ Nie zależało jej na życiu” – powtarzała mi mama . Jednak ja nie rozumiałam z tego zupełnie nic.

Mając sześć lat poszłam do przedszkola i zaczęło się . Wspólne zabawy , gry z innymi dziećmi. Nawiązałam swoje pierwsze przyjaźnie. Jedną z moich najbliższych przyjaciółek była moja sąsiadka . Z nią także uczyłam się w szkole podstawowej. Z czasem kontakt się urwał . I do dziś bardzo mnie to boli. Życie zmienia ludzi, zmieniają nas doświadczenia.

Kolejne wspomnienie – moje 7 urodziny. Dostałam prawdziwy mikrofon. Zaprosiłam wszystkie koleżanki i udawałam , że jestem znaną dziennikarką . Prowadziłam z nimi wywiady. Jakiż dziwny zbieg okoliczności . Jestem właśnie na 4 roku dziennikarstwa. . Jednak coś w tym jest , że nasze marzenia i ukryte pragnienia się spełniają. .

Na pierwszą komunie świętą od ojca chrzestnego dostałam prawdziwy rower. Od razu postanowiłam się nauczyć na nim jeździć .Wcześniej bowiem, miałam chyba cztery latka, skradziono mi poprzedni. Jakież było zdziwienie innych dzieci na podwórku . Zwyczajnie chciałam pokazać , że ja przecież potrafię przecież jeździć na rowerze. A tu znienacka wjechałam prosto w mur. Na szczęście nic mi się nie stało.

Pamiętam tez te szkolne baliki. Tylko,. że wciąż chciałam być przebrana za wróżkę . I tak sobie dziś myślę . Dlaczego nie każde marzenie może się spełnić ? Tak , jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki. Wtedy życie byłoby naprawdę wspaniałe. Mimo to każdy z nas powinien akceptować je, takim jakie jest . Tak naprawdę to wystarczy trochę dobrej woli, by marzenia z okresu dzieciństwa doczekały się realizacji .

Emilia Rogacka